0
Uitgeverij Lieve Hart
Boeken, films en muziek

Paaz en Up van Myrthe van der Meer

Samenvatting Paaz

Als Emma van de ene op de andere dag opgenomen wordt op de paaz, weet ze één ding zeker: hier is een fout gemaakt. Ze heeft namelijk een leuke baan, een geweldige vriend en een goed leven, dus dat ze dood wil kan dan toch geen probleem zijn?

cover paaz

Het is het begin van Emma’s zoektocht door de absurde wereld van de psychiatrische kliniek met al haar regels, pillen en diagnoses – een zoektocht naar de uitgang, maar boven alles een zoektocht naar zichzelf. Tijdens haar reis langs vreemde patiënten en nog vreemdere therapeuten, depressieve kerstballen en onverwachte vriendschappen, begint Emma te beseffen dat ze hier niet voor niets zit, en dat zij de enige is die kan bepalen of, maar vooral ook hóé ze ooit de paaz weer verlaat.

Recensie Paaz

Het is moeilijk voor te stellen dat iemand die ogenschijnlijk gelukkig is en een hele leuke baan heeft de wens heeft om dood te gaan. Myrthe van der Meer heeft met Paaz een inkijk gegeven in de gedachtewereld van een vrouw genaamd Emma Nijenhuis met een doodswens. Opmerkelijk vond ik dat zij al van kinds af aan dacht dat iedereen zo dacht. Dat zij dacht dat iedereen diezelfde doodswens had. Dat de mens niet leeft vanuit het leven, maar vanuit de dood. Voordat ik het boek ging lezen moest ik wel even wat hortjes nemen, ik was een beetje bang voor de inhoud, bang dat het een lange klaagzang en een en al misère zou zijn. Bang dat ik dingen kreeg te lezen die ik niet wilde weten. Maar tot mijn grote opluchting bleek dat absoluut niet het geval. Paaz werkte juist in positieve zin heel erg ontnuchterend. Ergens las ik dat iemand het boek waardeerde om de humor. De humor die wordt beschreven heeft een bittere bijsmaak, het voelt een beetje wrang omdat het gewoon eerlijk iets zegt over het leven op de Paaz. Een ziekenhuisafdeling met vooroordelen die soms worden bevestigd of juist ontkracht. De schrijfstijl van Myrthe van der Meer vind ik enorm goed. Ze maakt mooie zinnen. Past metrum toe voor extra dimensie. Dat ze zo goed formuleert kan ook niet anders als je leest dat deze uitgave mede tot stand ik gekomen door het literaire agentschap Sebes & Van Gelderen. Myrthe van der Meer heeft in alle mogelijke bewoordingen en beschrijvingen beschreven hoe een mens met een doodswens zich voelt of juist niet voelt. Door haar boek begrijp ik veel beter de gedachtegang van iemand met een depressie. Een depressie die zoals in de epiloog wordt vermeld heel hoopvol in 99% van de gevallen heel goed te behandelen is.

Samenvatting Up

‘Heb ik dan nooit een normale dag gehad? Ja, de momenten tussen de depressies en dat bijna extatische gevoel van geluk in. Maar ik ben altijd op doorreis, van down naar up en weer terug. Dat die depressieve kant een probleem is snap ik, maar als nu ook alles boven de streep een probleem is… Wanneer ben ik dan géén probleem? Wanneer ben ik dan géén risico, geen belasting voor de mensen om mij heen? Wie ben ik dat ik zo mag zijn?’

Cover Up

Als Emma enthousiast naar het laatste gesprek met haar psychiater gaat, gebeurt er iets wat ze niet helemaal had voorzien; haar psychiater is verdwenen, de vervanger weet niets van een eindgesprek en voor het einde van de dag is ze opgenomen op de paaz; de psychiatrische afdeling van het algemeen ziekenhuis. Alweer.

Aangezien deze nieuwe paazvakantie wel een vergissing moet zijn, gaat Emma in het doolhof van pillen, psychiaters en medepatiënten op zoek naar een verklaring. Want als je niet ziek bent, hoef je toch ook niet beter te worden? Als de verklaring in de vorm van een nieuwe diagnose lijkt te komen, begint ze zich echter af te vragen of ze die wel wil weten; want wat als je je eigen waarnemingen en gedachten niet meer kunt vertrouwen, en je grootste vijand niet in de buitenwereld zit, maar in je eigen hoofd?

Recensie Up

Door de titel Up verwachtte ik een voorspoedig verhaal over Emma, hoe ze de draad weer oppakt in het leven buiten de Paaz. Maar die hoopvolle verwachting kwam helaas niet uit. Emma wordt opnieuw opgenomen, waardoor ze in hartverscheurende situaties terecht komt zoals deze waarin ze haar zus Elise het nieuws van de opname probeert te vertellen:

“Ik schraap mijn keel. ‘Ik zit weer op de Paaz.’
‘Moet je weer bloed prikken of zo? Ga je straks dan ook nog langs papa en mama of ben je daar al geweest?’
Ik sluit mijn ogen. ‘Ik denk niet dat ik vandaag bij ze langs kan. Ik ben namelijk op de Paaz.’
‘Dat begrijp ik ook wel.’ Een nauwelijks onderdrukte zucht. ‘Maar ze hebben je al zo lang niet gezien. Echt, Emma, ik begrijp dat familiegedoe je soms wat te veel wordt door je Asperger, maar je kunt toch wel even langsgaan? Je zou hun er een enorm plezier mee doen, en anders ga je toch gewoon maar een kwartiertje? Niemand verwacht dat je de hele middag blijft.’
Ik staar naar de kleine, grauwe kamer om me heen. Mijn kamer. ‘Ik wou dat ik vandaag bij ze langs kon,’ zeg ik moeizaam, ‘maar dat lukt niet. Ik ben weer opgenomen.’
Het blijft even stil.
‘Wat?’”

 

Dezelfde strakke schrijfstijl zoals in Paaz, lees ik ook in Up. Confronterende scenes, mooie dialogen en voor buitenstaanders soms onbegrijpelijke gedachtekronkels maken dat je in het hoofd kruipt van een psychiatrisch patiënt. Net als in Paaz moet ook in Up het verhaal landen. De boeken zijn geen pageturners. Dat kan ook niet want Myrthe vertelt het verhaal van Emma intens, indringend en aangrijpend. En dat is positief bedoeld.

Myrthe van der Meer (pseudoniem, 1983) werkte als redacteur toen ze na een burn-out vijf maanden lang op een paaz opgenomen werd. Over deze ervaring schreef ze haar debuut PAAZ. Het boek werd meer dan 50.000 keer verkocht en het werd genomineerd voor de Dioraphte Jongerenliteratuur Prijs. Myrthe won de Psyche Mediaprijs en de Viva400-Award. In 2013 verscheen haar tweede boek, de roman Kalf.

Paaz:

  • 368 pagina’s
  • The House of Books
  • ISBN 9789044347524

Up:

  • 352 pagina’s
  • The House of Books
  • ISBN 9789044347203

Heb jij al eens een psychiatrische roman gelezen?

Wat Je Misschien Ook Leuk Vindt...

No Comments

Leave a Reply