0
Lieve Hart

Recensie: De Acht Bergen – Paolo Cognetti

Met het lezen van het vorige boek Ik Blijf Hier van Marco Balzano, kreeg ik de smaak van het ‘bergboeken lezen’ flink te pakken. De Acht Bergen van Paolo Cognetti heb ik al even uit, maar was nog niet toegekomen om de recensie op deze website te plaatsen. Ik heb inmiddels zelfs het volgende bergboek met de titel Cerro Torre, de onmogelijke berg, geschreven door Reinhold Messner  al uit en waar binnenkort ook een recensie van wordt geplaatst. Andere boeken in de bergboekenserie die ik nog ga lezen zijn: Extreme Uitdagingen van wijlen Ronald Naar en 3 X Everest van Harry Kikstra. Mocht je nog bergboekenleestips voor me hebben, laat het me dan weten in een reactie onder deze recensie. 

Schoolvoorbeeld voor schrijvers

Een boek lezen als schrijver voelt voor mij anders dan toen ik dit ambacht nog niet beheerste. Met het lezen van De Acht Bergen van Paolo Cognetti is dat weer eens bevestigd en dit maal zelfs ten goede. Vaak lees ik boeken die inhoudelijk wel heel erg interessant zijn, maar zulke kromme zinnen bevatten dat ik moeite heb om de draad vast te houden. Met De Acht Bergen werd ik echter heerlijk verwend en dronk ik Paolo’s woorden als bekroonde wijn met een milde liefdevolle afdronk. Met de gelaagdheid in de zinnen en het verhaal, de fysieke inspanning die leidt van euforie tot depressie, toont Cognetti hoe synoniem bergen langs een mensenleven lopen. De uitvoerige  meesterlijke beschrijvingen van het berglandschap, maakt dat je zelf deelneemt aan de vele bergwandelingen en voelt het zelfs zo krachtig als heimwee. Nooit verveelt het. Sterker nog, al lezend gaat mijn wens als schrijver (en ik denk die van menig andere schrijver) in vervulling…